Σκακιστές βοηθούν στην κατανόηση της λειτουργίας του εγκεφάλου

Ακολουθεί το άρθρο της Nora Schultz μεταφρασμένο από την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού.
“Μπορεί να χρειαστούν χρόνια σκληρής δουλειάς για να αποκτήσει κάποιος τον τίτλο του γκραν-μετρ στο σκάκι, αλλά το κατόρθωμα αυτό δίνει μια πραγματική ώθηση στον εγκέφαλο – ως προς την επίλυση σκακιστικών προβλημάτων, τουλάχιστον. Από ότι φαίνεται οι κορυφαίοι σκακιστές χρησιμοποιούν και τις δύο πλευρές του εγκεφάλου τους κατά την επεξεργασία σκακιστικών θέσεων, και όχι μόνο τη μία όπως συμβαίνει συνήθως.
Ο Merim Bilalic του Πανεπιστημίου του Tübingen στη Γερμανία χρησιμοποίησε ειδικούς μαγνητικούς τομογράφους για να ερευνήσει τον εγκέφαλο οκτώ σκακιστών με διεθνές τίτλο και οκτώ αρχαρίων ενώ αυτοί προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν είτε γεωμετρικά σχήματα είτε αν υπήρχε κάποιο σαχ σε μία σκακιέρα. Οι ισχυροί παίκτες ήταν ταχύτεροι στην επίλυση του σκακιστικού προβλήματος, ενεργοποιώντας περιοχές και στις δύο πλευρές του εγκεφάλου τους κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους. Οι αρχάριοι από την άλλη χρησιμοποιούσαν μόνο την αριστερή πλευρά.
Ο Bilalic περίμενε ότι οι ισχυροί σκακιστές θα χρησιμοποιούσαν μια ταχύτερη έκδοση του μηχανισμού επεξεργασίας που χρησιμοποιείται από τους αρχάριους. «Αλλά μόλις οι συνήθεις εγκεφαλικές δομές δραστηριοποιήθηκαν, οι γκραν-μετρ άρχισαν να χρησιμοποιούν πρόσθετες συμπληρωματικές λειτουργίες στο άλλο μισό του εγκεφάλου, για την εκτέλεση διαδικασιών παράλληλα» , λέει ο ερευνητής.
Αυτή η παράλληλη επεξεργασία δεν συνέβη όταν οι σκακιστές ασχολήθηκαν με τα γεωμετρικά προβλήματα, γεγονός που υποδηλώνει ότι περιορίζεται σε δεξιότητες που έχουν εξασκηθεί. «Δείχνει ότι ουσιαστικά δεν μπορεί κάποιος να κόψει δρόμο για να αποκτήσει κορυφαίες επιδόσεις σε μία δεξιότητα», λέει ο Bilalic.”